Ile może zabrać komornik

Egzekucja komornicza rządzi się swoimi prawami wynikającymi z obowiązujących w tym zakresie przepisów. Określają one pewne limity, a także kwoty wolne od zajęć – niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, by dłużnik pozostał bez środków do życia.

Procedury i formalności

Kiedy w rachubę wchodzi zajęcie komornicze, muszą zostać dopełnione pewne procedury pozwalające na skutecznie uruchomienie działań w tym zakresie. Przede wszystkim komornik jest zobligowany w pierwszej kolejności doręczyć dłużnikowi wezwanie zajętej wierzytelności. W wezwaniu tym znajduje się adnotacja, iż do czasu spłacenia długu nie wolno dłużnikowi odbierać świadczeń bądź wynagrodzeń – dotyczy to także nagród, premii oraz udziałów w funduszu zakładowym, o ile mają one związek ze stosunkiem pracy. Ponadto komornik musi także poinformować o zaistniałym stanie rzeczy zakład pracy bądź inny podmiot, na rzecz którego dłużnik świadczy usługi albo wykonuje zlecenia, a do tego jeszcze bank oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Chodzi o to, by należna kwota była wypłacana komornikowi, a nie dłużnikowi.

Co nie może być przedmiotem egzekucji?

Warto przy tej sposobności pamiętać o bardzo ważnej kwestii, a mianowicie takiej, że zajęcia komornicze nie dotyczą wszystkich kwot czy świadczeń. Przedmiotem egzekucji nie mogą być m. in.:

– świadczenia z pomocy społecznej,

– sumy i świadczenia w naturze przeznaczone na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych,

– świadczenia i zaliczki alimentacyjne,

– prawa niezbywalne – za wyjątkiem tych, gdzie możność ich zbycia wyłączona została umową, zaś przedmiot świadczenia nadaje się do egzekucji albo gdy wykonanie prawa może być powierzone komu innemu,

– stypendia wypłacane z budżetu państwa.

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę, renty i emerytury

Pojawiają się zatem w tym momencie pytania o to, co może być przedmiotem egzekucji oraz ile może zabrać komornik? Najpopularniejszym sposobem egzekucji jest ściąganie zobowiązań z wynagrodzenia za pracę lub świadczeń takich jak renta czy emerytura. Przy wynagrodzeniu za pracę maksymalna kwota potrącenia wynosi 50 proc. po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy. W sytuacji, gdy dłużnik nie jest zatrudniony na pełen etat, kwota z tytułu egzekucji ulega proporcjonalnemu zmniejszeniu. Jednakże od wspomnianej zasady istnieje wyjątek w postaci minimalnego wynagrodzenia za pracę, które od 1 stycznia 2016 r. kształtuje się na poziomie 1850 zł brutto – jest to kwota wolna od zajęcia komorniczego.

Dodatkowo kwota wolna od egzekucji to też kwota wynagrodzenia za pracę po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości:

– 75 proc. – gdy pracownikowi są potrącane wypłacone wcześniej zaliczki pieniężne,

– 90 proc. – gdy pracownikowi są potrącane kary pieniężne.

W przypadku, gdy egzekucja jest dokonywania z renty bądź z emerytury, podlega jej jedynie 25 proc. dochodu po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne i zaliczki na podatek. Tutaj kwota wolna od potrąceń komorniczych odpowiada 50 proc. najniższej emerytury lub renty.

Egzekucja z umów cywilnoprawnych i na rzecz świadczeń alimentacyjnych

Również i osoby pracujące na umowę o dzieło czy zlecenia są niejednokrotnie zainteresowane tym, ile zabiera komornik. Co do zasady może on zająć całe wynagrodzenie wypłacane z tego tytułu, aczkolwiek jeśli dłużnik udowodni, że jest to jedyne i stałe źródło jego dochodu, wówczas obowiązują podobne limity, jak przy umowie o pracę. A zatem kwota wolna od zajęć komorniczych to 50 proc. wynagrodzenia.

W przypadku świadczeń alimentacyjnych egzekucji podlega 60 proc. wynagrodzenia – nie ma tutaj żadnego znaczenia to, jakiej wysokości jest to wynagrodzenie.

Egzekucja z rachunku bankowego

Niekiedy egzekucja komornicza jest prowadzona z rachunku bankowego dłużnika. Gdy w grę wchodzi tego typu zajęcie komornicze, kwota wolna wynosi do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. W listopadzie 2015 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wynosiło 4163,98 zł brutto. Teoretycznie dłużnik ma prawo do tego, by określoną kwotą dowolnie dysponować, ale w praktyce często wygląda to tak, że dostęp do tych pieniędzy bywa utrudniony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *